Geografie
Azië of Europa?
Geografisch gezien behoort Cyprus tot Azië, maar cultureel gezien is dat niet het geval; om die reden wordt het eiland toch vaak tot Europa gerekend. Cyprus is een klein eiland in de Middellandse Zee. Het ligt helemaal in het oosten van de Middellandse Zee, ongeveer even zuidelijk als Kreta. Met zijn ruim 9000 vierkante kilometer is het kleiner dan Sicilië en Sardinië; in grootte is het te vergelijken met de Nederlandse provincies Groningen, Friesland en Drenthe tezamen. Langs de kusten en in de vlakte tref je warme tot zeer warme zomers met veel blauwe luchten, een uiterst aangename herfst, een korte en milde, maar vochtige winter (45 procent van de neerslag valt in december en januari) en een vroege lente. Het dichtstbijzijnde vasteland van Cyprus is Turkije, zo'n 70 kilometer noordelijker, maar ook Syrië ligt dichtbij: niet meer dan 95 kilometer naar het oosten. Het vasteland van Griekenland ligt 750 kilometer verder weg. Het dichtstbijzijnde Griekse eiland is Rhodos, dat nog steeds een 400 kilometer naar het westen ligt.

Belangrijkste steden
De belangrijkste steden in Zuid-Cyprus zijn de gedeelde hoofdstad Nicosia (Lefkosia) en verder Larnaca, Limassol en Paphos. Polis en Ayia Napa zijn weliswaar klein, maar in toeristisch opzicht van groot belang. In Noord-Cyprus zijn de andere helft van Nicosia (Lefkosa), alsmede Girne (Kyrenia), Gazi Magusa (Famagusta) en Güzelyurt (Morphou) plaatsen van betekenis.

Klein maar fijn
Cyprus is niet groot. Van oost naar west is de grootste afstand 225 kilometer; van noord naar zuid is dat slechts 95 kilometer. Ondanks zijn geringe omvang heeft het eiland een verscheidenheid aan landschappen. In het noorden ligt het Besparmak- of Pentadaktylos-gebergte, dat ook wel met 'Kyreniagebergte' wordt aangeduid. Het volgt de kustlijn, heeft een lengte van ongeveer 130 kilometer maar is slechts vijf kilometer breed. Als voortzetting van de bergen ligt in het uiterste noordoosten het Karpas-schiereiland. De licht glooiende punt is nauwelijks bewoond en heeft zeer fraaie, nog onbedorven zandstranden. Het Troödosgebergte, in het zuidwesten, is iets minder lang dan de noordelijke bergketen: circa tachtig kilometer, maar in de breedte nemen de bergen 25 kilometer in beslag. Het bestaat uit kristallijnen gesteenten uit het Mesozoïcum en het Tertiair. Met zijn 1951 meter is de Olympos de hoogste top.

Klimaat
Cyprus heeft een gelijkmatig klimaat. Het hele jaar is het zonnig en vrij droog.
De gemiddelde dagtemperatuur van juni tot en met september is 32 graden Celsius. In het hoogseizoen kan deze oplopen tot zo’n 38 graden.
Aan de kust zorgt de zeewind in juli en augustus voor verkoeling.
In de winter, van november tot maart, kan er regen vallen. Maar ook dan is er vrij veel zon. De temperatuur varieert dan van 16 tot 25 graden.
In de hoger gelegen delen van het Troodos gebergte valt in januari en februari sneeuw.

Geld informatie
De munteenheid van de Republiek Cyprus is het Cypriotische pond. Die kun je soms al bij de bank in Nederland kopen. Het is echter veel verstandiger om je Cypriotische geld pas op Cyprus te kopen omdat daar de koers veel gunstiger is. Je kunt geld en Travellercheques bij de banken inwisselen

Cultuur
Overal op Cyprus wordt u herinnerd aan Byzantium. Er zijn Byzantijnse kerken, wandschilderingen en iconen, ruïnes van Byzantijnse burchten en resten van stadsmuren. Maar ook in de muziek, de volkskunst en de denkwereld van de bevolking leven Byzantijnse tradities voort. In bijna alle kerken is de Byzantijnse dubbele adelaar te zien, het symbool van de nog steeds bestaande kerk en het verdwenen Byzantijnse Rijk.

Door Byzantium is Cyprus nauw verbonden met Griekenland, dat kan worden beschouwd als de erfgenaam van het Byzantijnse Rijk. Cyprus heeft nooit deel uitgemaakt van Griekenland; wel maakte het samen met Griekenland deel uit van het Byzantijnse Rijk. Het verlangen om weer met Griekenland verenigd te worden, bestaat al 800 jaar.

Het begon toen de kruisridders in 1191 het eiland veroverden, en richtte zich meer dan 250 jaar lang in eerste instantie op het Byzantijnse Rijk zelf, dat nog tot 1453 bleef bestaan. Toen Griekenland zich in 1828 van het Turkse juk bevrijdde, ging het verlangen naar hereniging met Byzantium zich bijna als vanzelfsprekend op de vrije Hellenistische staat richten. Toen de Turken Byzantium in 1453 hadden veroverd, noemden ze het Istanbul. Grieken uit Megara bij Athene hadden de stad in 660 v.C. als Byzantium gesticht.

Keizer Constantijn verplaatste in 330 n.C. de hoofdstad van het Romeinse Rijk van Rome naar de Bosporus. Toen keizer Theodosius in 395 het Romeinse Rijk verdeelde, werd de stad, die inmiddels Constantinopel heette, het middelpunt van het Oostromeinse Rijk. Terwijl Rome en het Westromeinse Rijk in de 5de eeuw leden onder aanvallen en plundertochten van Westgoten, Vandalen en Hunnen en in 476 ten slotte geheel ineenstortten, slaagden de Oostromeinse keizers erin hun rijk te behouden en verder uit te breiden.

Tijdens de regeerperiode van keizer Justinianus I (527-565) strekte het Oostromeinse Rijk zich uit van Italië, Noord-Afrika en Spanje tot in Klein-Azië. Cyprus maakte deel uit van dit rijk. In het Byzantijnse Rijk was het orthodoxe christendom de staatsgodsdienst en het Grieks de officiële taal.

Nadat de kruisridders Cyprus in 1191 hadden veroverd, werd het orthodoxe christendom tot tweederangs godsdienst gedegradeerd en werden aan het hof andere talen dan het Grieks gesproken. De Byzantijnse invloed leefde echter voort onder de bevolking. De Cyprioten slaagden erin hun eigen identiteit te bewaren. Ze bleven op het gebied van cultuur, taal en godsdienst sterk verbonden met de Byzantijnse traditie.

Op het gebied van de kunst werden slechts weinig westerse invloeden overgenomen. De veroveraars konden zich op hun beurt niet geheel onttrekken aan de invloed van de Byzantijnse cultuur. Ze gaven orthodoxe kunstenaars opdracht hun kerken te versieren en steunden zelfs orthodoxe kloosters. Er kan dus met recht gesproken worden van een wederzijdse geestelijke beïnvloeding. Dat maakt de middeleeuwse Cyprische kunst juist zo bijzonder interessant.

De Byzantijnse tradities stierven ook na 1453 niet uit. Ze werden vooral in de kerken gekoesterd, waar ze tot op heden voortleven. Ook de hedendaagse religieuze schilderkunst en bouwkunst worden er nog door beïnvloed. Bovendien wordt de eredienst nog altijd volgens een duizend jaar oude ceremonie opgedragen

Energie/GSM
De netspanning is 220/240 Volt. De stopcontacten hebben een afwijkend model. Verloopstekkers zijn verkrijgbaar in winkels en in de meeste hotels.
Op Cyprus kun je een Nederlandse mobiele telefoon gebruiken.

Feestdagen
1 januari Nieuwjaarsdag
6 januari Driekoningen
22 januari Green Monday (deze dag is per jaar verschillend en valt 50 dagen voor het Griekse Orthodoxe Paasfeest, het is vergelijkbaar met Carnaval)
25 maart Griekse Onafhankelijkheids Dag
1 april Grieks Cypriotische Onafhankelijkheidsdag
1 mei Dag van de Arbeid
15 augustus Maria ter Hemelopneming
1 oktober Cyprus Onafhankelijkheidsdag
28 oktober Ochi Day
24 december Kerstavond
25 december Kerstmis
26 december 2e Kerstdag (Boxing Day)
Goede Vrijdag, Paaszondag en -maandag en Pinksteren vallen elk jaar op een andere datum.

Eten
Cyprioten zijn dol op lekker eten. De overvloedige keuken van het land heeft vele invloeden uit het buitenland ondergaan. Turkse, oosterse, Italiaanse en Britse ingrediënten zorgen voor afwisseling in een smaakvol geheel. Men maakt vooral gebruik van inheemse producten. Behalve van het fornuis wordt ook veel gebruik gemaakt van de houtskoolgrill en de traditionele leemoven. Op de grill bereidt men vis en heerlijke vleesgerechten.

Openbaar vervoer
Op Cyprus rijden geen treinen. Er zijn wel bussen, die bijna alle plaatsen op het eiland met elkaar verbinden.
Deze rijden echter hooguit twee keer per dag. In de toeristengebieden rijden de bussen frequenter.
Een taxi of huurauto biedt uitkomst aan diegene die niet afhankelijk willen zijn van het openbaar vervoer en de regie tijdens de vakantie zelf in handen willen houden.

Taal
Op het Griekse deel van Cyprus wordt Grieks gesproken, in het Turkse deel Turks. Vaak worden borden ook in het Engels geschreven.
In de toeristenplaatsen wordt ook Duits en Frans gesproken.
In de dorpen in het binnenland kan wat kennis van het Grieks nuttig zijn.